Şifalı Bitkiler ve Şifalı Bitkilerle Tedavi

Mide ve bağırsak hastalıklarına iyi gelen bitkilerin başında melekotu gelir. Sinirleri kuvvetlendiren bu şifalı bitki spazmları giderir, astım nöbetlerine iyi gelir. Özellikle kuvvet ve iştah verir. Nekahat devresinin kısa sürmesini sağlar. Ayrıca diş ağrılarına iyi gelen bir bitkidir yapraklarından çıkan suya bir parça pamuk bastırıp diş çürüklerine koyulursa ağrısını kesecektir.
Çayını hazırlarken 1 çay bardağı kök ve gövdeyi yarım bardak soğuk suya koyun, kaynatın, sonra 5 dakika demlendirin. Bu çayı gün boyunca yarım bardak sıvıyı iki eşit miktarda için.

Depresyon rahatsızlıklarına karşı yulafın meyvelerinden faydalanabilirsiniz. Meyveleri kandakö kolesterolü düşürür depresyonu önler, sinirleri güçlendirir. Yulaf otundan iki tatlı kaşığı demliğe koyun. Üzerine yarım litre kaynar su ekleyin. 10 Dakika demledikten sonra süzerek için. Deride bulunan yaraları, tahrişleri iyileştirmesi için bu bitkiyi kaynatın ve lapa haline getirin bu şekilde yaraların üzerine koyup yarayı sarın.

Tilki üzümü, kür, kızamık, ağaç çileği isimleriylede anılan böğürtlen. Yol kenarlarında ve tarla kenarlarında yabani olarak yetişen, dikenli bir çalıdır. Haziran-Eylül ayları arasında beyaz çiçekler açar. Meyvesi ahududuya benzer fakatondan küüktür. Birçok çeşidi vardır. Rengi kırmızıdan siyaha dönüşür. Dikensiz bögütlen türü vardı. Akdeniz marmara ve karadeniz bölgelerinde yetişir. Meyvesi faydalı bir gıadadır. Bitki çiçek açmadan yaprakları toplanır ve gölgede kurutulup su ile kaynatılarak içilir. Ayrıca bögütlenin reçeli ve marmeladı yapılır.

Böğürtlenin bitkilerle tedavi de kullanılan hastalıklar yani iyi geldiği hastalıklar şunlardır. İdrarı söktürür,  ishali giderir kabız yapıcıdır. Boğaz ve ağız hastalıklarında gargara olarak kullanılır.

Yaralara iyi gelen bir bitkidir kuru yapraklar yaranın üzerine koyulur. Diş eti kanamalarına da iyi gelmektedir. Bunun için taze yaprakları çiğnenir.

Ayrıca mesane taşlarını düşüren bir şifalı bitkilerdir.

incibar, sarı tabusluk, kaz otu, gümüş otu, parmak otu, yediparmak otu isimleriyle bilinen şifalı bitkiler aslen beşparmak otudur. Bu ot dere kenarlarında ve rutubetli yerlerde, ormanlarda, kırlarda yetişen şifalı bir bitkidir. Yaprakları beşparmak şeklindedir ve gümüşi renktedir.

Uzun saplı çiçekleri, yapraklarının arasından çıkar. Altın sarısı rengindedir. Yaprak ve kökleri yaz ortalarında toplanıp kurutulur. Kurutulan bitkinin köleri ve yaprakları suyla kaynatılarak ilaç haline getirilir.

Beşparmak otunun iyi geldiği hastalıklar ve rahatsızlıkları ise şöyle sıralamak mümkün. İlk başta ishale ve mide rahatsızlıklarına iyi gelir ve bu etkisiyle tanınır. Diş ağrılarını geçirir ve diş etlerini güçlendirmede bitkisel olarak  etkisi vardır. Ayrıca yaraların geçmesi için lapa haline getirilip kullanılabilir.

Orjinal Adı Vinca majör

Bilgi

Zakkumgiller familyasında yer alan ve anayurdunun neresi olduğu bilinmeyen Vinca cinsi bitkilerden 4 türü ülkemizde yetişmektedir. Bunlardan Cezayir menekşesi (V. majör) konumuzu en çok ilgilendiren türdür. 30-40 cm. kadar boylanabilen, her zaman yeşil kalan, bol bol kök salan, yatarak uzayan gövdeli ve dik saplı, çokyıllık çalımsı bitkidir. Kalp biçimli ve ucu sivri koyu yeşil yapraklan karşılıklı dizilmiş durumdadır. Birbirine yapışmış durumda 5 çanak yaprağı ve yalnızca dipleri bitişerek boru biçimini almış hafifçe yere doğru bakan açık mavi-morumsu ya da seyrek olarak beyaz renkli 5 taçyaprağı bulunan çiçekleri, mayıstan başlayıp yaz boyunca açar. Tohumlarını taşıyan meyvesi kapsül biçimindedir. Bitki, yerde yatarak uzayan dallarının köklenmesiyle ya da döktüğü tohumlarıyla çoğalır. Ancak çok ağır gelişen bir bitki olduğundan, şaşırtmaca yapılarak, yani yeri değiştirilerek gelişmesi hızlandırılır. Kirli havaya dayandığı ve bulunduğu yere iyice yayılarak toprağı iyi örttüğü için bahçelerde sevilerek yetiştirilir. Topraküstü kesimleri kanser tedavisinde kullanılan ilaçların bileşiminde yer alan alkaloitleri içeren Cezayir menekşesinde, vinkarnin, izovinkamin, vinkamirin vb. alkoloitler ile tanen, organik asitler, karbonhidrat ve glikozitler bulunur. Bitkinin yaşken acı olan topraküstü kesimleri, kuruyunca hafif ekşi tat kazanır.

Tibbi Etkileri ve Kullanımı

Cezayir menekşesinin tıbbi etkileri ve bunlardan yararlanma yöntemleri şöyle
özetlenebilir:
• Doku ve damar büzücüdür. Peklik verici olarak diyare ve dizanterinin
tedavisinde kullanılır.
• Kanamaları ve sıvı kaybını önler: Diyare ve kolitte sıvı ve kan kayıplarını
durdurur.
• Kadınların aybaşı döneminde aşırı kan gelişini engeller.
• Burun ve dişeti kanamalarına, ağız ülserleri ve boğaz ağrılarına karşı yararlı
etkileri vardır.
• Bedeni güçlendirici bir toniktir.
• İdrar söktürücüdür.
• İştah açıcıdır.
• Şeker hastalığının tedavisine yardımcı olur.
• Beyin damarı hastalıklarında olumlu etkileri vardır. Zekâ açıcı ve beyin
etkinliğini artırıcı olarak alınır. Tansiyonu düşürür.
Bütün bu etkileri sağlamak üzere, Cezayir menekşesinin topraküstü kesimleri
ilkbaharda bitki çiçeklenmeden önce kesilip toplanarak gölge yerde kurutulur.
1-2 tatlı kaşığı kurumuş bitki karışımının üzerine l bardak kaynar su dökülüp
10-15 dakika süreyle demlendirilerek bir infüzyon hazırlanır. Bu infüzyondan
günde üç kez birer bardak içilir.
• Ayrıca Cezayir menekşesi etkili bir yara iyileştiricidir.
Bunun için aynı infüzyon yaralara dıştan uygulanır.

Orjinal Adı Gentiana lutea
Diğer Adları Centiyana, Centiyane, Büyük kantaron
Bilgi
Centiyangiller familyasının örnek bitkisidir.
Anayurdu bilinmeyen, Kuzey Yarıküre’nin ılıman iklim bölgelerindeki dağlık
yerlerde ve güneşli bayırlarda ağır ağır gelişerek yetişen, çokyıllık dayanıklı bir
otsu bitkidir. Ülkemizde Bursa-Uludağ ve Doğu Karadeniz bölgesinde
görülmekte ve 1-1,5 m’ye kadar boylanabilmektedir. Yaprakları enli, sapsız ve
karşılıklı dizilmiş durumdadır. Temmuz-ağustos aylarında açan sarı renkli
güzel çiçekleri, boru yapılı ve toplu durumda olur. Dışı esmer ve içi sarı renkli
rizomu (kökgövdesi) ve buna bağlı kök saçakları vardır. Bitki, tohumlarıyla
çoğalır.
Centiyan bitkisinin sağlığa yararlı etkili bölümü olan rizomu ile kök saçakları
uçucu ve sabit yağ, pektin, tanen ve acı glikozitleri içerir. Bu kök, acı ama
zehirli olmayan bir ilaç kaynağıdır.
Tibbi Etkileri ve Kullanımı
Bitkinin tıbbi etkileri ve bunlardan yararlanma yöntemleri şöylece
sıralanabilir:
• Sinir uçlarını uyarıp sindirim salgılarını artırarak iştahı açar.
• Aynı nedenle sindirimi kolaylaştırır. Dispepsi (sindirim zorluğu) ve midenin
gazlı olması durumlarında çok yararlı, iyileştirici etkiler yapar.
• Bedeni güçlendirici bir toniktir.
• Alyuvarları artırıcı etkisi kanıtlanmıştır. Bu nedenle kansızlık durumunda
olumlu sonuçlar verir.
Bu etkileri sağlamak üzere, centiyanın rizom ve kök saçakları sonbahar
mevsiminde toprak kazılarak çıkarılır. Bunlar dilimlenerek özenle, ağır ağır
kurutulur. Kurumuş kök parçalarından 1/2 tatlı kaşığı l bardak su içine
konularak su ısıtılır. 5 dakika süreyle kaynatma sürdürülerek bir dekoksiyon
hazırlanır. Bu dekoksiyon yemeklerden önce ya da midede şişkinlik ve ağrı
duyumsandığında birer bardak içilir.
• Centiyanın ayrıca yaraları iyileştirici etkisi vardır.
Bunu sağlamak üzere, aynı dekoksiyonla günde birkaç kez yaralar dıştan
yıkanır.